وقتی که قفس معنی تنها شدنم شد بیچاره دلم گم شد و غم هم کفنم شد
بر دار تنم در تپش حادثه مردم تا اینکه جسد راوی این پاره تنم شد
می مردم از آن ضجه شبی مرگ یعنی که تب حادثه ها پیرهنم شد
در حادثه آواره از این دهکده رفتم در قافله نفرین زمین گورکنم شد
در کوچه افسرده آن دهکده دور این غائله هم بار دگر قاب تنم شد
ای منحنی مرده دلم کولی غم بود وقتی که همان قافله تابوت تنم بود
سر در گم یک واژه متروک شدی تو از بس که شبی ناله و غم همسخنم شد
از دوست عزیزم سید علی اکبر منصوری
+ نوشته شده در پنجشنبه 2 شهریور1385ساعت توسط علی
|
